marmerbleke handen

Zijn marmerbleke handen
schijnbaar hulpeloos
geheven naar de hemel
waar een hulpkreet in
het gejoel verloren gaat

Zijn marmerbleke handen
geboeid en gevouwen
als onschuldig schuldige
reeds wetende waar de
Via crucis eindigen zal

Zijn marmerbleke handen
met spijkers doorboord
waaruit bloed haar weg
naar de aarde zoekt en door
het stof wordt verslonden



 

Zijn marmerbleke handen
die verkrampen onder
de pijn van verlatenheid
wanneer Hij in duisternis
Zijn helse strijd voert

Zijn marmerbleke handen
die een ongebroken geest
in Vaders handen beveelt
en Zijn roep naar boven
voor u en voor mij

het is volbracht