n.a.v de begrafenis van Gedi Volkers
 
De grote leegte voelbaar ijzig koud
Sprekende stenen van het verleden
Marmeren monumenten nieuw en oud
De meeste beschreven met korte gebeden
 
Knerpend rood grint gestrooid op het stof
Het rechte smalle pad schijnt eindeloos lang
Een hoge dichte groene heg omzoomt de hof
Nooit nog maakte ik zo`n eindeloze zware gang
 
De stilte is hoorbaar gezichten staan strak
Een vlucht ganzen vliegt recht boven de stoet
Door de takken zie ik ze en hoor hun gak gak
vliegend in V vorm brengen ze een laatste groet
 
De last loodzwaar ik voel mij helemaal alleen
Verdriet tot in het diepste diepe van mijn hart
Ondanks die meelevende mensen om mij heen
Voel ik anders niets dan ondeelbare smart
 

 
 

Het te vroege einde van een mensenleven
Dat mij zo dierbaar was zo mooi en goed
Mijn vele tranen houd ik niet meer tegen
Alsof dat er nu ook nog maar iets toe doet

Het leven is voorbij voorgoed afgelopen
De wrede dood in hoogsteigen persoon
Heeft ruw en snel haar leven weggenomen
Het is zo echt het was geen boze droom
 
Zal zonder haar nu verder moeten gaan
Mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn
Ik zie het nut niet meer van mijn bestaan
Denk niet dat ik ooit wen aan deze pijn
 
Toch is er troost voor mij in mijn verdriet
Haar woorden koester ik mijn verdere leven
 
Tot ziens in de eeuwigheid
Heeft ze ook voor mij opgeschreven
 
Voor de familie van Gedi
 
Hendrik Jan